Bjorn Zwikker

Voor een doorsneeman als ik heeft Hoogeveen-aanvoerder Björn Zwikker alles om een bloedhekel aan hem te hebben. En dan bedoel ik de soort hekel die maakt dat je zijn foto op je dartbord plakt of rondrijdt met een sticker “Ik rem niet voor Björn Zwikker” op je achterruit. Want geef Björn een paar voetbalschoenen en hij speelt zich hoe dan ook de top van het amateurvoetbal in. Geef hem een voetbal en die gedraagt zich meteen als een tot de tanden afgerichte herdershond aan zijn voeten. Zet Björn ergens op een middenveld neer en hij strooit met diepte passes waar hij de stropdas waar hij de bal oplegt aan je meelevert. Geef hem een groepje O-17 talenten en hij stoomt ze klaar voor het grote Emmen en nog veel verder. Geef hem een plofbal en hij topscoort zich door het Protos Weering toernooi heen.

Kortom, Björn is irritant goed in alles. En dan bedoel ik echt alles. Niet alleen voetbal. Bloedirritant. Want Björn is er zo een die je een keukenschort aandoet en voor je het weet in de finale van Heel Holland Bakt staat. Zet hem in een kroeg aan de bar en alle leuke vrouwen halen de beschuitrollen uit hun tasjes die ze de volgende ochtend met hem willen eten. Geef hem een gitaar en hij staat binnen de kortste keren de tune van Voetbal Inside op tv te spelen. Doe hem een platte pet op en hij doet zo mee in Peaky Blinders.

Dus zoals ik al zei: hij is irritant goed in alles en doet dat ook nog eens op een manier alsof het allemaal easy peasy is. Voor doorsneemannen als ik is hij de grote spiegel van wat wij allemaal niet kunnen, maar o zo graag zouden willen. Dus ergens in dat gebied tussen bewondering en jaloezie ligt de hekel aan Björn in dikke vette hoofdletters te wachten. Koud kunstje.

Maar.

Hoe ik ook mijn best doe, het lukt me niet om een hekel aan Björn Zwikker te krijgen. Want ondanks dat hij overal in excelleert zie je daar dwars doorheen de gewone rustige jongen waar alles op gebaseerd is. Geen blabla, maar inhoud. Geen spatjes, maar daden die keihard voor hem spreken. Every inch een Drent. Ergens in zijn sleeve is spontaan een tattoo met “Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg” doorgebroken. Dit seizoen is zijn laatste als voetballer en door Corona loopt dat heel anders dan wie zich dat ook had voorgesteld. Grote kans dat hij zijn laatste wedstrijd al speelde en op de een of andere manier past dat wel bij de voetballer Björn. Geen afscheid met ererondes en speechende voorzitters. Gewoon tabee, tot later. Ik mis hem en zijn diepte passes nu al, maar misschien helpt het als ik zijn foto naast mijn dartbord hang.

Tieme Woldman