Welkom Melchior. We gaan het vandaag o.a. hebben over de Huys TalentCup. Maar eerst gaan we terug in de tijd. We gaan naar 26 oktober 1994, wat gebeurde er op die dag?
Ik was net jarig geweest, 4 dagen daarvoor. Volgens mij maakte ik mijn debuut toen voor Heerenveen.

Dat was op een bijzonder locatie.
Inderdaad, dat was in De Meer. De wedstrijd was wat minder bijzonder, want we verloren met 5-1. Voor mij was het natuurlijk wel het begin van mijn carriere. Het moment van je debuut is wel iets waar je naar toe leeft. Zeker als je in de jeugd bij een BVO speelt, dan heb je maar 1 doel: je debuut maken. Helemaal tegen Ajax natuurlijk. Die zomer daarvoor speelde ik met Oranje -18 het EK. Toen speelde ik onder andere met Kluivert en Seedorf. Die wedstrijd kwam ik ze weer tegen, we waren allemaal aan het begin van onze loopbaan.

Welke weg had je afgelegd? Heb je er veel voor moeten laten?
Ja, ik heb er veel voor gelaten, veel voor gedaan ook. Als je jong bent wil natuurlijk iedereen profvoetballer worden. Ik was ook altijd aan het voetballen, altijd met de bal. Op een gegeven moment kom je in zo’n regioselectie en toen ik 15 was kon ik kiezen tussen Zwolle en Heerenveen. Ik koos toen voor Heerenveen. Dan komt er bij jezelf natuurlijk ook wel het besef dat er misschien wel wat in zit. Je moet natuurlijk wel veel geluk hebben, geen blessures, de trainer moet het in je zien zitten, etc.

In 1996 maakte je een overstap van Heerenveen naar Groningen, was die net zo pikant als dat die nu zou zijn?
Voor de buitenwacht is het misschien pikant, maar onderling is het allemaal vriendschappelijk. Ik zat 2,5 jaar in het 1e bij Heerenveen en toen kwam ik eigenlijk op een dood spoor terecht. Groningen had wat blessures achterin, dus toen wist ik dat ik die kans moest gaan pakken.

Bij FC Groningen speelde je onder andere samen met Arjen Robben. Is hij de beste speler waar je mee speelde? Of is dat een Kluivert of Seedorf?
Dat ligt heel erg aan het moment. Toen ik met Kluivert en Seedorf speelde was ik 17 of 18 jaar. Dat waren toen al echt grote jongens. Seedorf helemaal, die gedroeg zich alsof hij al 30 was, ook naar trainers toe. Die regelde in principe toen alles al. Kluivert was destijds veel speelser, maar die waren wel gelijkwaardig. Toen ik bij Groningen al een paar jaar speelde, kwam Arjen Robben als 16-jarige erbij. Dan is die verhouding natuurlijk veel anders. Hij was toen wel echt ontzettend goed, maar ik had nooit verwacht dat hij het zo ver ging schoppen. Zijn karakter was natuurlijk wel ontzettend belangrijk. Ik heb met meerdere goede spelers gespeeld, maar je moet er wel echt alles voor laten. Je moet stabiel zijn, je moet echt willen, daar gaat het bij sommigen wel eens de verkeerde kant op.

Zelf was je verdediger en speelde je tegen wereldspitsen. Kluivert, Nilis, je kreeg zelfs een elleboogstoot van Zlatan, maar wie was de beste waar je tegen speelde?
Ik vond het altijd prettig om tegen grote sterke spitsen te spelen. Echte aanspeelpunten zoals Bosman en Bombarda. Daar speelde ik graag tegen. De snellere bewegende spitsen vond ik altijd lastig. Michael Mols bijvoorbeeld, op het moment dat hij werd aangespeeld was hij altijd in beweging. Hij kon ontzettend goed kappen. Die was echt ongrijpbaar. Kezman was ook altijd heel veel aan het bewegen.

Vond je het dan extra spannend wanneer je tegen een lastige spits moest spelen?
Als je jong bent is het sowieso best spannend als je moet spelen in bijvoorbeeld de ArenA of de Kuip. Naarmate je ouder wordt ga je daar veel beter mee om. Je ziet dingen beter in het veld, je kunt dan spelen op je ervaring. Je gaat veel beter met dat soort dingen om. Tegen een grote naam spelen geeft natuurlijk wel een extra prikkel dan spelen tegen Jan Bruin van Cambuur. Het ligt natuurlijk ook allemaal aan jezelf. Het klinkt heel cliché, maar als je lekker in je vel zit dan speel je natuurlijk altijd beter.

Ondertussen ben jij ook nog op proef geweest bij Manchester City.
Ik ben drie keer naar Engeland geweest. Toen ik 19 jaar was, kon ik naar Burnley. Ik vond mij toen te jong om die stap te maken. Daarna ben ging ik op proef bij Manchester City. Na 2 dagen raakte ik daar geblesseerd aan mijn lies. Toen ben ik terug gegaan. Ik zat net tussen de 2 periodes van Groningen in. Na 4 seizoenen zou ik naar Den Bosch gaan, maar die bergen goud die ze mij boden gingen niet door. Die transfer ging dus ook niet door. Toen kon ik voor 3 jaar naar Bolton Wanderers, die speelden op het 1 na hoogste niveau in Engeland, maar ik kreeg ook die uitnodiging van Manchester City die net gepromoveerd waren naar de Premier League. Ik dacht Manchester City, dat ga ik doen. Helaas raakte ik dus na 2 dagen geblesseerd, maar die ervaring zelf is natuurlijk fantastisch.

Je speelde daarna voor Veendam, Emmen en Go Ahead Eagles. Heb je alles eruit gehaald?
Dat is lastig, ik ben wel benieuwd wat als ik de stap naar Engeland had gemaakt. Ik kon ook naar Dundee United voor 4 jaar, maar ik was eigenlijk liever in mijn eigen kringetje, lekker comfortabel. Achteraf had ik dat misschien wel willen doen. Niet omdat ik dan een veel hoger niveau had behaald, maar wel dat ik een leuke carrière in Engeland had kunnen hebben. Maar goed, ik kijk wel tevreden terug op mijn carrière.

Vervolgens ben je nog bij WHC en MSC geweest, daarna ben je trainer geworden.
Ja, eerst als assistent bij Go Ahead Kampen. Ik had TC3 en TC2 behaald en ben toen hoofdtrainer geworden bij Olympia’28. Die heb ik drie jaar lang gedaan. Volwassenen trainen vond ik heel leuk. Je kon lekker tactieken bedenken en het ging echt om het winnen. Je kon echt ergens naar toe werken.
Nu train ik lekker mijn zoons en ben ik verantwoordelijk voor de onderbouw bij De Weide. Dat vind ik ook heel leuk, zeker als je een groep hebt met veel talent en ambitie. Ik ben momenteel in gesprek met FC Groningen om daar nog iets in de jeugd te gaan doen. Ik ben benieuwd welke kant het op gaat.

Je bent nu Hoofdjeugdopleiding van de onderbouw bij De Weide. Jullie willen in 2021 de regionale jeugdopleiding zijn, hoe staan die vorderingen?
Dat is natuurlijk een gezonde ambitie. De jeugd en achterban is natuurlijk vrij groot, maar dat hebben alle clubs in Hoogeveen wel. Er is veel talentvolle jeugd hier in de omgeving. Voor De Weide moet de insteek zijn om het jeugdniveau omhoog te brengen. Het eerste speel 2e klasse, misschien met een keer een goede lichting kan het 1e klasse halen, maar dat is niet structureel. De jeugd moet gewoon allemaal met de standaardteams op divisieniveau gaan spelen. Daar hoort zo’n Huys Talentcup ook bij. Dat is een visitekaartje van de club. De Weide is een mooie club waar wat georganiseerd wordt en die vooruit wil. De lat moet omhoog.

Wat mogen we van de Huys Talentcup verwachten?
Het moet vooral een mooie voetbaldag worden, waar mooi voetbal gespeeld wordt door veel talenten. Die talenten komen van BVO’s, van de amateurclubs uit de buurt, maar ook vanuit clubs wat verder weg uit Noord- en Oost-Nederland. Die clubs spelen allemaal op hoog niveau. De jongens en meisjes moeten zich lekker met elkaar kunnen meten. Daarnaast is er veel beleving met allerlei activiteiten. Er is een horecapleintje, springkussens voor de kinderen, muziek. Het wordt echt een mooie voetbaldag met plezier en mooi voetbal. We hebben dit echt in korte tijd met de organisatie voor elkaar gekregen. We willen echt het visitekaartje van De Weide afgeven. De clubs wilden ook graag deelnemen aan het toernooi.

Hoe heb je het voor elkaar gekregen om die grote clubs naar De Weide te halen?
Netwerk. Zeker bij Groningen, daar ken ik natuurlijk de nodige mensen, dat zijn voor mij korte lijntjes. Ik wil dat graag gebruiken om de club onder aandacht te krijgen. We hebben geen oproep gedaan, maar gewoon mensen bellen waar ik vroeger bijvoorbeeld tegen gespeeld heb. Toen we uit gingen leggen wat we gingen doen en vroegen of ze mee wilden doen waren de clubs zeer geïnteresseerd. Zeker als ze horen dat PEC Zwolle, FC Emmen en FC Groningen ook komen.

Hoe lang ben je bezig geweest hiermee?
Ik loop al wat jaren rond en vind het leuk om dingen te organiseren. Ik word wel vrolijk van toernooitjes op hoog niveau. In oktober hebben we een organisatie gevorm en iedereen heeft wat taken gekregen. Nu is het een mooi geheel. We hebben veel vrijwilligers die willen helpen vanuit de deelnemende teams, maar ook vanuit de gehele club.

Wat wil je de voetballers mee geven op zo’n dag?
Ze moeten echt genieten van de dag, van die wedstrijdjes. Toernooitjes spelen vond ik zelf altijd het leukste, ondanks dat het vrij pittig is. Je moet er gewoon echt van genieten, spelen tegen zulke tegenstanders, jezelf lekker uitdagen. Kijken hoe ver je bent, waar je staat ten opzichte van andere leeftijdsgenoten.

Geen stress, maar plezier, dat is het belangrijkste.
Voor mij is dat ook belangrijk geweest. Vanaf je 12e jaar mag je best wel je focus hebben op het voetballen. Tegenwoordig maar daar best meer de nadruk op gelegd worden. Als je op hoog niveau speelt, mogen er best eisen gesteld worden. We moeten de voetballers triggeren, de lat moet omhoog. Ambitie vind ik daarin belangrijk, maar vooral genieten. Lekker voetballen. Diegene die nu straks nog doorkomen en het nog gaan halen in het voetballen, zijn de mensen die elke dag voetballen. Twee keer trainen per week is niet genoeg, je moet elke dag voetballen. Daar zijn het spelen van deze toernooitjes aan het einde van het seizoen ook onderdeel van.

Iedereen is welkom 23 juni op sportpark de Schutlanden. Meer informatie? Zie het persbericht.

Op 23 juni organiseert De Weide de Huys Talentcup